Reklama wygląda wiarygodnie. UE chce lepiej ujawniać, kto za nią płaci
Komisja Europejska chce bardziej użytecznych archiwów reklam. Samo znalezienie kampanii nie potwierdza jednak uczciwości sklepu.

Ilustracja redakcyjna AI: weryfikacja informacji, nie rzeczywiste zdarzenie.
Written by Safegram Editorial Team
Najważniejsze informacje
-
4 listopada 2026 r. rozpoczęto konsultacje dotyczące przyszłych wytycznych technicznych; odpowiedzi są przyjmowane do 2 grudnia.
-
Publiczna biblioteka ujawnia elementy kampanii, ale nie gwarantuje, że sprzedawca jest prawdziwy.
-
Podejrzaną ofertę należy sprawdzać niezależnie od linku sponsorowanego.
Co naprawdę proponuje Komisja Europejska
4 listopada 2026 r. Komisja Europejska rozpoczęła zbieranie opinii o przyszłych technicznych wytycznych dla rejestrów reklamowych wynikających z aktu o usługach cyfrowych (DSA). Termin upływa 2 grudnia. Chodzi o wygodne wyszukiwanie reklam, informacje o doborze odbiorców i dostęp do treści kampanii. To nie jest nowo uchwalony zakaz reklam ani stwierdzenie naruszenia prawa przez konkretną platformę. [1][2]
Artykuł 39 DSA już zobowiązuje wskazane bardzo duże platformy i wyszukiwarki wyświetlające reklamy do prowadzenia publicznych archiwów. Komisja chce poprawić ich przydatność dla badaczy, mediów i organów kontrolnych badających oszustwa, nieuczciwe praktyki i nielegalne towary. Mniejszym aplikacjom nie można automatycznie przypisywać tych samych wymogów. [3]
Co można znaleźć w bibliotece reklam
Biblioteka reklam to przeszukiwalny zapis kampanii płatnych. Meta oferuje między innymi bibliotekę reklam Facebooka. W zależności od usługi można tam znaleźć treść reklamy, podmiot, na rzecz którego była emitowana, płatnika, czas emisji i zbiorcze dane o grupach docelowych. [3][4]
Obecność reklamy nie stanowi certyfikatu uczciwości. Oszust też może kupić reklamę lub skopiować znaną markę. Brak wyniku wyszukiwania nie dowodzi z kolei przestępstwa: znaczenie mają słowa kluczowe, kraj, czas i zasady usuwania reklam.

Ilustracja redakcyjna AI: reklama płatna nie potwierdza bezpieczeństwa.
Jak zbadać podejrzaną ofertę sponsorowaną
Wyobraźmy sobie fikcyjny sklep w Dublinie ogłaszający likwidację i ogromne przeceny. Przed zakupem zapisz nazwę reklamodawcy, adres strony, datę i treść obietnicy, nie podając numeru karty. Osobno otwórz oficjalne archiwum, wyszukaj reklamodawcę i porównaj inne kampanie oraz domeny. Sprzeczności to powód do dalszej kontroli, nie automatyczny dowód winy.
Irlandzka instytucja CCPC ostrzega przed fałszywymi sklepami używającymi sponsorowanych postów, lokalnie brzmiących nazw i sztucznej presji czasu. Sprawdź prawdziwą stronę firmy oraz dane kontaktowe bez klikania reklamy. Po podejrzanej płatności szybko skontaktuj się z bankiem. [5]

Ilustracja redakcyjna AI: warto dokumentować podejrzane obietnice.
Granice przejrzystości i ochrona prywatności
Artykuł 39 wymaga przechowywania danych podczas emisji i do roku po ostatnim wyświetleniu reklamy. Wymienia też podstawowe parametry targetowania i zagregowany zasięg. Rejestr nie powinien ujawniać danych osobowych poszczególnych odbiorców. [3]
Taki zapis nie potwierdza stanu magazynu, jakości, wysyłki ani zwrotów. Dane mogą być aktualizowane. Zasięg reklamy nie jest liczbą kupujących ani listą osób, które ją zobaczyły.
Znaczenie dla twórców i małych firm
Rzetelny przedsiębiorca powinien wyraźnie podawać nazwę firmy, ceny, kontakt i warunki zwrotu. Archiwum ułatwia zestawienie obietnic z rzeczywistością, lecz nie zastępuje tych informacji.
Twórca promujący produkt powinien sprawdzić dostawcę także poza profilem społecznościowym i nie składać nieuzasadnionych gwarancji. Utrzymywanie za zgodą klientów własnych kanałów kontaktu ogranicza zależność od jednego algorytmu.

Ilustracja redakcyjna AI: ważna jest prawdziwa tożsamość sprzedawcy.
Unijne obowiązki nie obowiązują automatycznie wszędzie
Szczególne obowiązki dotyczą UE i wyznaczonych bardzo dużych dostawców. Mieszkańcy Wielkiej Brytanii, Brazylii, USA czy Chin kontynentalnych nie mogą zakładać, że mają automatycznie takie same uprawnienia. Publiczne narzędzia mogą działać także za granicą, ale ich zakres bywa różny.
2 grudnia kończy się konsultacja, a nie rozpoczyna działanie nowego unijnego znaku bezpieczeństwa reklam. Należy odróżnić obecne prawo od planowanych zaleceń. [1][2]
Najczęstsze pytania
Czy biblioteka reklam Facebook potwierdza uczciwość sklepu?
Nie. Pokazuje reklamy, ale nie gwarantuje prawdziwości sprzedawcy ani dostawy.
Czy sponsorowany post oznacza, że Meta zatwierdziła sklep?
Nie. To oznaczenie płatnej reklamy, nie niezależna certyfikacja ochrony konsumenta. [5]
Czy 2 grudnia 2026 r. wchodzi nowe prawo?
Nie. Wtedy kończą się konsultacje przyszłych wytycznych technicznych, podczas gdy obowiązki z art. 39 już istnieją. [1][2]
Źródła i dalsza lektura
-
European Commission — Advertising repository call for evidence (4 November 2026)
-
European Commission — Consultation: advertising repositories (4 November–2 December 2026)
-
Regulation (EU) 2022/2065 — Digital Services Act, Article 39
-
Irish Competition and Consumer Protection Commission — How to spot a scam (23 April 2026)
Przed dokonaniem płatności
Potraktuj archiwum jako wskazówkę, samodzielnie zweryfikuj sprzedawcę i zachowaj ślady podejrzanej reklamy. Więcej analiz znajdziesz w Safegram News.
More from Safegram
Try Safegram
Privacy-first social and a verified marketplace, built in Dublin.